Opis

Pisałem nie raz o albumach Paradise Lost i Nicku Holmsie, którego wokal naprawdę ma szerokie spektrum wspaniałości i unikatu. Brytyjczyk ujmował mnie swym surowym growlem przy okazji wczesnego grania Paradise, ale i też koił w tych "lżejszych" wydawnictwach. Natomiast to co robi tutaj w swoim debiucie w supergrupie BLOODBATH mnie gniotło w ziemie. Album "Grand Morbid Funeral" z 2014 roku to pierwszy album z Nickiem na wokalu, ktory zastąpił niebyle kogo, bo samego Mikaela Åkerfeldta z Opeth. Pomimo, że poprzeczka zawieszona została bardzo wysoko, Holmes nie tylko udzwignął surowiznę całego ogólnego brzmienia zespołu, ale także nadał mu unikatowego klimatu i charakteru. Bloodbath na "Grand Morbid Funeral" jest bestialsko niszczycielski zachowując kultowy sznyt szwedzkiego gitarowego piłowania. Entombed był w tym genialny, Dismember również, ale Bloodbath ma w sobie coś jeszcze - coś "inaczej prymitywnego". Pięknie ścinają z nóg między innymi "My Torturer", "Total Death Exhumed", "Famine of God's Word" czy "His Infernal Necropsy". Wszystko oparte na opętańczych solówkach, piekielnie precyzyjnej perkusjj z błyskawicznymi zmianami tempa i potężnymi blastami oraz świetnych riffach i melodiach. Album potrafi także zwolnić jak w znakomitym "Church of Vanitas", stając się trochę takim death/doomowym hymnem. Mnie jednak najbardziej (co się rzadko zdarza) ujmuje utwór tytułowy. Końcowe "Grand Morbid Funeral" jest PRZEPOTĘŻNE. Wokal Nicka pochodzi tutaj z grobu, główny riff jest jakimś totalnym wgniotem, a klimat idealnie oddaje pogrzebową aurę tej płyty. Jak pierwszy raz to usłyszałem, to mega ciary i włosy dęba stanęły! Krotko mówiąc: wspaniała płyta, wspaniały band!

Utwory

A1. Let The Stillborn Come To Me
A2. Total Death Exhumed
A3. Anne
A4. Church Of Vastitas
A5. Famine Of God’s Word
A6. Mental Abortion
B1. Beyond Cremation
B2. His Infernal Necropsy
B3. Unite In Pain
B4. My Torturer
B5. Grand Morbid Funeral